Mijn wederhelft en ik, zijn vier weken naar Frankrijk geweest.
Om precies te zijn Serignan plage, vanaf 31 mei 2009.

Het was een camping met alles erop en eraan.
Daar zouden wij normaal nooit voor gekozen hebben.
Het was nog niet erg druk op de camping, maar het was uiteraard ook nog vroeg in het jaar.
We hebben wel gezien dat de campinggasten begonnen binnen te druppelen, maar dat
was aan het einde van onze vakantie.
Eigenlijk wilde we er twee weken blijven en dan zouden we verder wel weer zien wat we gingen doen.
De camping lag meteen aan zee en als je er nu ook nog heerlijk zou kunnen wandelen...en
de boodschappen lopend kunt halen dan zouden het twee hele mooie weken worden.
We hadden de camping op internet bekeken en ...ach het leek ons wel wat.
Daar aangekomen zagen we niets terug van wat we op internet hadden gezien,
er viel niks te wandelen en de supermarkt lag niet op loop afstand.
Dat vond , met name ikzelf, wel vervelend.
De reden waarom we niks terug zagen van wat we op internet gezien hadden
is omdat we naar een andere camping zijn gegaan als de bedoeling was.
(Ze waren wel van dezelfde organisatie en lagen niet zover van elkaar vandaan. )
 Dat zagen we later pas, maar we hadden niks geboekt en de camping was goed.
Zeer grote plaatsen, goed verzorgd sanitair (dat vind ik erg belangrijk) en net zo dicht aan zee.
Het zonnetje was ons goed gezind, het was bijna iedere dag tussen de 25 en 30 graden. Heerlijk.
Iedere ochtend door de vogels wakker  gezongen  en lekker buiten ontbijten.
We hebben wel zo nu en dan ons ontbijt moeten beschermen, want deze vogels
 wilden graag wat terug voor hun mooie gezang en gekwetter.
Brutaal als ze waren zaten ze in onze voortent, op tafel en noem maar op. :-)
Maar goed,
het niets moet, alles mag en wat vandaag niet komt dat kan morgen ook nog wel leven 
 begon er langzaam in te sluipen en beviel ons zeer goed.
Zelfs bij mij. Ik heb dit niet van nature in mij, dus heb ook weer iets bijgeleerd over mijzelf.
Ik had mij er inmiddels bij neergelegd dat er niets te wandelen viel in de omgeving van de camping
en dat we ook de boodschappen niet zonder auto konden gaan halen.
En wat eerst een euvel leek, was nu niet meer als....nou ja dan niet.
Mijn wederhelft houd van strand en zonnen, ik heb daar het geduld nooit voor gehad.
Ik ga wel iedere middag mee, maar na een uurtje heb ik het helemaal gehad.
Maar...dit jaar niet.
 Ik was net zo verbaasd als mijn man toen ik mijzelf hoorde zeggen dat we ook drie weken
op deze camping konden blijven staan.
Dat de camping mooi en goed was, het strand lekker dichtbij en......het leven gewoon heerlijk is op deze manier.
Uiteraard was hij het er helemaal mee eens.  

 

De camping heet Aloha

3D beschilderd huis.

We hebben een heerlijke vakantie gehad en echt genoten.

En zoals ik al zo vaak heb gezegd: het gezelschap, mijn man , was / is  goed. Wat blijft zijn de herinneringen en de foto's.